ала

  • 1ала́рм — аларм …

    Русское словесное ударение

  • 2Ала — Ала: Ала  конное вспомогательное подразделение римской армии. Ала (демон) (серб. Ала)  демон суккуб в верованиях южнославянских народов. Ала (богиня) (англ. Ala (mythology))  богиня плодородия в верованиях африканского народа… …

    Википедия

  • 3ала — дорбасы алдына түсті. Шаршады, шалдықты, титықтады. Ала көкек. Ұшып қонып жүретін, берекесіз (адам). Біздің кедей болуымыздың себебі манағылардың айтуынша: көкемнің «а л а к ө к е к», «ақылсыздығынан» сияқты (Н. Қазыбеков, Тұсаукесер, 42). Мұның… …

    Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • 4қалақ — бет. Жалпиып қалған, жалпиған бет. Қ а л а қ б е т әуелі трубканы көтергісі келмей тыржыңдаса да, тыңдаған бойда орнынан атып тұрды (Ә.Нұрпейісов, Соңғы., 371). Сыртына сірә да қан тепейтін қара сұр қ а л а қ б е т сыздап ала қойған (Бұл да, 403) …

    Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • 5ала́н — алан, а; мн. аланы, аланов …

    Русское словесное ударение

  • 6ґалаґан — 1 іменник чоловічого роду, істота півень ґалаґан 2 іменник чоловічого роду поплавок; монета …

    Орфографічний словник української мови

  • 7ала — сущ., кол во синонимов: 2 • крыло (10) • подразделение (47) Словарь синонимов ASIS. В.Н. Тришин. 2013 …

    Словарь синонимов

  • 8Ала — Алевтина, Алина1 2, Алиса, Алла, Аэлита, Олимпиада Словарь русских личных имен. Н. А. Петровский. 2011 …

    Словарь личных имен

  • 9Ґалаґан — прізвище * Жіночі прізвища цього типу як в однині, так і в множині не змінюються …

    Орфографічний словник української мови

  • 10Ала — (крыло), римская конница, причисленная къ легіонамъ; состояла изъ десяти турмъ, по 30 всадниковъ. При императорахъ такъ назывались отдѣльные конные полки въ 500 1000 всадниковъ, предводительствуемые мѣстными вождями и называвшіеся, въ зависимости …

    Военная энциклопедия

  • 11ала — с. Ак һәм кара яки ачык һәм тонык төсләрдән торган. Чуар. Күк, ак, кызыл һ. б. төсләр аралаштырылып ялганып ясалган, тегелгән. АЛА БАЛЫК – КЕРКӘ – Сөләйман балыгы семь. тау елгаларында, күлләрдә үрчи торган, кызыл һәм кара тимгелле балык; рус.… …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • 12ғалаён — [غليان] а 1. ҷӯшиш, ҷӯш 2. маҷ. ҷӯшу хурӯш, туғён, талотум; ба тариқи истиора: ғалаёни хун, ғалаёни ҳиссиёт…; аз ғалаёни…; а) аз ҷӯшиши…; б) киноя аз аз шиддати …, аз зӯрии…; ғалаён кардан (намудан) ба хурӯш омадан, туғён кардан ( и оби баҳр,… …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 13алақан — зат. Бестастың алтыншы кезекте ойналатын түрі. Алтыншы кезек – «а л а қ а н». Қақпа тасты лақтырып отырып, қалған төрт тасты екінші қолдың алақанына жинау керек (Б. Төтенаев, Қаз. ұлт. ойын., 48). Алақан шертіспек. этногр. Ұтылып қалған адамның… …

    Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • 14ала көлең — зат. Ала көлеңке, елең алаң кез …

    Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • 15алаң-ғұлаң — (Гур., Маңғ.) алақ жұлақ. Көзі а л а ң ғ ұ л а ң болып кетті (Гур., Маңғ.). Қызбала сүт пісірімнен соң есін жиды. А л а ң ғ ұ л а ң, біраз уақыт ештеңеге көзі тоқтамай қойды (Ж. Нәжім., Кішк., 130). Ертедегі түркі жазба ескерткіштерінің бірінде:… …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 16алаңыт — ет. Алаң болу, алаңдау …

    Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі